სამოთხის მსხლები



უცნაური კაცი იყო, ძალიან უცნაური! სოფლის ბირჟაზე შეკრებილების საუბარი ყველაზე მეტად რომ დაიძაბებოდა, - თვალებს ხუჭავდა. ხოლო როცა ყველა დადუმდებოდა - თვალებს ახელდა და თავის აზრს ნელა, მომეტებული სიფრთხილით გამოთქვამდა. უკვე დიდი ვიყავი, როცა ამ მანერის შესახებ ვკითხე და დაუფიქრებლად მიპასუხა: თვალები არ აგეხილება, თუ არ დახუჭეო. ასე უფრო ლაპარაკს ვუსმენ, სიტყვებს ვუფიქრდები და დასკვნის გამოტანა მიადვილდება.

ამ “ბირჟავიკის” პოზას ხშირად ვიყენებ: განსაკუთრებით მარშუტკაში, უკანმსხდომთა საუბრის მოსასმენად. რამდენიმე სიანსი ჩამივარდა: როგორც კი ჩემი სკამის საზურგეს თავი მივადე, თვალები დავხუჭე და ყურები გავახილე, ვიღაცამ მკითხა: ცუდად ხომ არა ხარო? უარის მიუხედავდ, საუბარი მაინც გამიბა და ექსპერიმენტმა აზრი დაკარგა.

ისეთი ისტორიები მაქვს მოსმენილი?! აი, ერთ-ერთი:

- გოგო, ნახე გუშინდელი “სამოთხის მსხლები”? რა მაგრად ილაპარაკა ოთარმა?!
ცოლის გადაკეთება, მორჯულება და ასეთი “სირობები” ყველაზე დიდი სისულელეაო. თუ ცოლი ქმრად შეგირთავს, მაშინ მზად უნდა იყო, რომ მას ემსახურო, თუ არა და – დაიხურე ქუდი, ჩაალაგე ჩემოდანი და წადიო. მართალია, ვეთანხმები.

- რა სისულელეა?! რომელი საუკუნეა, რა დროს მხვერპლშეწირვაა?! მე ვერავის ვერ მივუძღვნი ჩემს სიცოცხლეს, რადგან იგი ჩემია და მორჩა!

- ჰოდა, ბევრს მოიგებ მაგით? სად იპოვი საქართველოში ქალს, რომელიც შენნაირს აიტანს. მამაჩემმა მთელი სიცოცხლე დედაჩემს და მე მოგვიძღვნა და სულ არ არის უბედური.

- უბედური შეიძლება არ არის, მაგრამ უფრო ბედნიერი შეიძლებოდა ყოფილიყო. მისი ნახატები რომ ვნახე, გავგიჟდი. არ გეწყინოს, მაგრამ შენი და დედაშენის ნამუშევრებს მირჩევნია, ასი თავითაა თქვენზე მაღლა, მიუხედავად იმისა, რომ თქვენ მთელი ცხოვრება სწავლობთ, მუშაობთ, გამოფენებს აწყობთ. ძალიან ორიგინალური მანერა აქვს, ასეთი პოტრეტები ჯერ არ მინახავს. თან ყველანაირ ხალხს ხატავს: ღარიბს, მდიდარს, მეძავს, კეთილშობილს. პირველად მასთან ვნახე ბომჟის პორტრეტი. ვერ დამისახელებ ქართველ მხატვარს, ვისაც ასეთი ბოგანო აინტერესებდეს და ფული გადაუხადოს, - დაგხატავო. უნიკალური შემთხვევაა.

ისეთი დუმილი ჩამოვარდა, რომ თვალები თავისით /გ/ამეხილა და უცერემონიოდ მივიხედე უკან: შვილი ჭარხალივით წითელი იყო და მობილურზე ნერვულად წერდა მესიჯს. გამარჯვებული გოგო კი თვალდახუჭული უსმენდა მუსიკას – " Hey, teacher! Leave the kids alone! All in all your just anouther brick in the wall ! "

I.

თანამედროვე სამყაროშ, ინტელექტუალთა დიდი ნაწილი ენითაუწერელი სიხარბით ეწაფება წარსულს, მითებს და ბიბლიურ სიუჟეტებს – თითქოს მხოლოდ იქ არის კაცობრიობის გადარჩენის და ადამიანის ბედნიერების გასაღები.

ყველაზე ძალუმი და მრავალჯერადი ა/ი/ლუზიები კი პირველ ცოდვას უკავშირდება:

- ადამ, ნუთუ მართლა აგიკრძალათ ღმერთმა ყველა ხილის ჭამა?

- რა, ჩვენ მხოლოდ მსხლის ხის ნაყოფის გასინჯვას უნდა ვერიდოთ, თორემ უთუოდ დავიხოცებით.

- ტყუილად გეშინიათ! კი არ დაიხოცებით, არამედ თვალი აგეხილებათ: კეთილს და ბოროტს შეიცნობთ!

გველის/ეშმაკის მიერ წაქეზებული ადამი ინტერესით, ცნობისწადილით დააშტერდა მსხალს, მოეწონა, მოწყვიტა და იგემა, ხოლო მეორე – მეუღლეს წაუღო, უქო და გაასინჯა.

სირცხვილი და შიში – ორი, მათთვის აქამდე უცნობი გრძნობა დაეუფლა გულსა და გონებას. შემოქმედთან თავის მართლება დაიწყეს: ევამ ადამს დააბრალა მისი შეცდენა, ხოლო ადამმა – გველს.

დედა ღმერთმა ევა, როგორც მის რჩეული შეაჩვენა: რადგან შენ გაუგონე ქმარსა შენსას და ჭამე ნაყოფი, რომელიც მე აგიკრძალე, წყეული იყოს დედამიწა შენს სატანჯველად, ნარი და ეკალი მოჰყავდეს მას შენთვის, ოფლითა შენითა ჭამდე შენ პურსა შენსა, სანამ მიწაში არ ჩახვალ, რადგან მიწა ხარ და მიწადვე იქცევი.

ადამი, მთავარი დამნაშავე, ცოდვის პირველწყარო დაწყევლა: ვარამში და დარდში ატარებდე შენს სიცოცხლეს, განსაკუთრებული წვალებისა და ტანჯვის შედეგად მოიპოვებდე ცოლისგან სიყვარულისა და შვილების ყოლის უფლებას, იყო ცოლის მორჩილებაში და იგი უფლობდეს შენსა ზედა.

გველს კი მუცელზე ხოხვა, მიწის ჭამა და მამაკაცის მტრობა მიესაჯა.

ქერუბიმმა ადამი და ევა სამოთხიდან გამორეკა და ცხოვრების ხეს დაუდარაჯდა, რათა ცოდვილ წყვილს მისი ნაყოფის გასინჯვით უკვდავება არ მოეპოვებინა.

დაისაჯნენ “შვილები”, რადგან ისინი დაუპირისპირდნენ დედა ღმერთის წესრიგს: ყური უგდეს ამ წესრიგის მიღმურ, სურვილის ხმას.

თუმცა, ადამის ცოდვა უფრო დაიმახსოვრა კაცობრიობამ, მაგრამ არა როგორც წესების დამრღვევის, გაბედულის ან შემეცნებას მოწყურებული ქმნილების, არამედ - როგორც მაცდურის, ეშმაკისეულის და ზნედაცემულის. ევას არავინ მოიხსენიებს, რადგან იგი მსხვერპლია მამაკაცის და გველის/ეშმაკის ალიანსის.

ეს სიუჟეტი ყოველ დილას გვახსენებს თავს, საზოგადოებრივი მაუწყებლის გადაცემა “სამოთხის მსხლების” წყალობით. მას 3 მამაკაცი უძღვება (ადრე ოთხნი იყნენ!) ცხადია, პირველ ცოდვისთვის არცერთი გადაცემა არ მიუძღვნიათ, მაგრამ მამაკაცების მეორეხარისხოვნებას და ქალების ყოვლადსრულობას, ნიჭიერებას და გენიალურობას ბევრჯერ “უმღერეს.”

გადაცემა ერთერთი იმათგანია, ქართული ტელესივრცის ოკეანეში ქალებს მშვიდი ცურვის საშუალებას რომ აძლევს, ხოლო მამაკაცებს – აიძულებს დაემორჩილონ უზენაესის კანონებს: არასოდეს გადაუხვიონ დადგენილი, შემტკბარი წესებიდან, არასოდეს დასვან ჩაგვრასთან, იგნორირებასთან, დაქვემდებარებასთან დაკავშირებული კითხვები. ეს ცოდვაა, რომელიც დედაღმერთის, დედების, დედა სამშობლოს ანუ ადამიანური არსებობის დედაბოძს არყევს. მორჩილება ჯობია: რაღა მაინცდამაინც “მსხალი” უნდა იგემო, როცა გარშემო ამდენი ხილია, უფრო ტკბილი, იაფი და ნაკლებად ხიფათიანი.

II.

კარგახანი არ ამომივიდა თავიდან მარშუტკაში, თვალდახუჭული მოსმენილი ამბავი, ამიტომ ინტერნეტში მოვიძიე ჩემთვის საინტერესო გადაცემა და შევუდექი საქმეს.

სტუდია გაფორმებულია მწვანე მსხლებით და წამყვანი მამაკაცებით. ისინი, ოთხივენი, მოუთმენლად ელიან მაყურებლის ზარს, რადგან გადაცემის თემაა – როგორ მოვარჯულოთ ცოლი/ქალი? ანუ როგორ შეინარჩუნოს ოჯახის კაცმა ცოლი და როგორ „გადააკეთოს“ იგი, თუ აღმოაჩენს, რომ მოლოდინი გაუცუდდა. ოჯახს ხომ არ დაანგრევს?! კაცი იმის კაცია, რომ დიპლომატიით, მოთმინებით მოარჯულოს ქალი, რომელიც ამ თანაცხოვრებაში უფრო მნიშვნელოვანია და ოჯახის უფროსია.

წამყვანი I – კაცი ხომ უფრო ეშმაკია. მე ადამი ვითამაშე. ნანა ფაჩუაშვილი იყო ევა. როგორ მოვუგრიხე კისერი ცოლს, როგორ გამომოვაშტერე და გამოვათაყვანე?! ოღონდ ამისთვის ხერხებია საჭირო, კაცური ხერხები!

მაყურებელი კაცი – გააჩნია ოჯახი რა ასაკში შეიქმნება. თუ ქალმა გააცნობიერა – აღმზრდელია ის კაცი თუ დამანგრეველი? თუ ქმარი დამანგრეველია, მაშინ ცოლი კი არა, - ქმარია მოსარჯულებელი.
25 წლის შემდეგ ასაკში შექმნილ ოჯახში ცოლი შეიძლება მორჯულდეს. უფრო ადრე არც ცოლი იქნება დამჯერე და არც - კაცი ვარგა აღმზრდელად.

წამყვანი II – არ მომწონს ეს სიტყვა „მორჯულება“. რაღაც სასაცილოა და ცუდი ასოცოაციები მიჩნდება „ვეძებ დამჯერე ქალს, რომელიც კარგად ექვემდებარება აღზრდას...“ (იცინის).

წამყვანი III – არა, ჩვენ ადამიანი გვინდა, რომ მოგვეხმაროს.

წამყვანი IV – ბევრი კაცი იცი, რომელსაც ცოლის მოხმარება უნდა?! არ მინდა, რომ ცოლმა ჭურჭელი დამირეცხოს.

მაყურებელი კაცი – თუ აღმზრდელის ტონით დავიწყებთ კაცები, მაშინ ყველაფერი დაინგრევა..

წამყვანი I – ჩუმი მორჯულება, ეშმაკურად!

მაყურებელი კაცი – თუ ქმარი ჭკვიანია, - ისე მოირგებს ახალ ნიღაბს, რომ ეს გადასარევი შერწყმა იქნება.

წამყვანი III – თანაცხოვრება არის პასუხისმგებლობა. ოჯახის შექმნის შემდეგ, როცა ჩნდება ბავშვები, - იზრდება პასუხისმგებლობა , რომელიც თუ არ გადანაწილდა, მაშინ იწყება კონფლიქტები.

წამყვანი IV – არაჩვეულებრივად ფანტასტიური, ცნობილი წყვილია (არ მინდა ახლა დასახელება, ყველამ იცის!) წავიდნენ მოსკოვში გასტროლებზე. კაცი ნომრიდან გავიდა, მაგრამ გზიდან მობრუნდა, რადგან რაღაც დარჩა და ცოლი დახვდა ვიღაც კაცთან ერთად ძალიან პიკანტურ სიტუაციაში. რამხელა ადამიანი უნდა ყოფილიყო ეს კაცი, როცა სკანდალი კი არ ატეხა, არამედ თქვა – უკაცრავად, რაღაც დამრჩაო და გავიდა. მერე ცოლი გაეკიდა და ყველაფერი კარგად დამთავრდა..

წამყვანი I – ამბობენ, ხასიათი ბედიაო. შეიძლება ადამიანი შეგიყვარდეს, მაგრამ ისეთი ხასიათი არ ჰქონდეს, როგორსაც მოელოდი, მაგრამ გიყვარდეს.

წამყვანი II – არ არსებობს ქვეყანა, სადაც არ არსებობენ ნორმალური და არანორმალური ადამიანები. ისეთ ადამიანს პოულობ, როგორსაც ეძებ. მე ბედმა გამიღიმა და შემხვდა , როგორიც მინდოდა.
ხშირად კაცებს უყვარდებათ „ძველი გოგოები“ და სახლში უნდათ, რომ მათ ჭურჭელი დარეცხონ, რაც ხშირად არ ხდება.

წამყვანი III – ბატონი ოთარია დღეს ჩვენი სტუმარი – არაჩვეულებრივი ადამიანი და ფანტასტიური მეუღლე, რომელსაც უნდა ვკითხოთ : შესაძლებელი თუ არა ცოლის მორჯულება და როგორი ტაქტიკა უნდა ავირჩიოთ?

ოთარი – მინდა გითხრათ (ირონიულად), რომ ქალის მორჯულება არის სისულელე, წარმოუდგენელია, თუ კაცი არ არის დუროვი (ცხოველთა მომთვინიერებელი) , ამას ხომ საყვარელ ადამიანს ვერ გაუკეთებს? წაიკითხეთ შექსპირის „ჭირვეული ქმრის მორჯულება“ და დაწყნარდით, კაცებო! რატომ ხართ ასე ანერვიულებულები?

წამყვანი IV – არის თუ არა იუმორის გრძნობა ერთერთი საშუალება იმისათვის, რომ მოვარჯულოთ ცოლი ან შევეგუოთ მოცემულობას?

ოთარი – მახსოვს, ერთხელ მე და გურანდა წავეკიდეთ და უცებ მითხრა:

-შენ როგორ მელაპარაკები, ხომ არ გავიწყდება ვის ელაპარაკები?!

- როგორ ვის ველაპარაკები? შენ გელაპარაკები! – გავიკვირვე მე.

- არა! დაფიქრდი, იცოდე!

გავჩუმდი, ვიფიქრე - ღამე გავა და დილით რამეს მოვიფიქრებ-მეთქი.

დილით გავამზადე საუზმე, გავიკეთე წინსაფარი, თავზე – პუჭპუჭები და აკანკალებული ხმით დავუკაკუნე:

- მე ვიცი ვის ველაპარაკები, მოწყალეო ქალბატონო, შეიძლება შემოვიდე?
რომ დამინახა, აუტყდა სიცილი. „ხერხი სჯობია ღონესა....“ გურანდას უყვარს იუმორი.!

წამყვანი III – ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, თუ ვის მივყვებით, მაგრამ ადამიანები იცვლებიან. როგორც კი იქმნება პრობლემა, - ვინ უნდა დათმოს?

ოთარი – კაცი უნა იყო დამთმობი! მორჩა და გათავდა! ის შენი ცოლია და უნდა გაუფრთხილდე. რაც არ უნდა მოხდეს და გააკეთოს, - შენ გვერდში უნდა დაუდგე, მოითმინო და ყველაფერზე უთხრა “ჰო!“

წამყვანი III – ემანსიპაცია?!

ოთარი – ემანსიპაციას ვერ ვიტან! თუ ადამიანი ესეთია, - მას ვერ შეცვლი! ქალი არის ქალი, მას ვერ შეცვლი, შენ უნდა შეიცვალო! BOT!

წამყვანი IV – ასაკს ხომ აქვს მნიშვნელობა? ახლა მეცინება ბევრ რამეზე, რაზეც ახალგაზრდობაში რეაქცია მქონდა.

ოთარი – უარესს გეტყვი: ახალგაზრდობაში საერთოდა არაფერზე არ ვპასუხობდი, ყველაფერს ვითმენდი. მერე ბევრი რამ შეიცვალა, ახლა ჩვენ ვართ მეგობრები.

წამყვანი II – რა ეტაპზე მოხდა ცვლილება?

ოთარი – სანამ ბევრი წელი არ გავიდა. რეპეტიციებზე, როცა რამე არ გამომივიდოდა, მიყვიროდა :
- კარგი რა, ვერ უნდა გააკეთო? დებილი ხარ, რა!

მე ვუთხარი:

- ჩაინიშნე შენიშვნა და სახლში მითხარი, ყველას თანდასწრებით რატომ მაყენებ შეურაცხყოფას?
მერე სახლში ვაკეთებდით ყველა როლს.

წამყვანი I – ცოლ-ქმრის ურთიერთობა იმდენად ინდივიდუალურია, ხელშეუხებელია! იტან, რადაგან გიყვარს!

წამყვანი III – ხომ არ გეჩვენებათ, რომ თქვენ ბევრჯერ საკუთარ თავზე უარი გითქვამთ გურანდას სასარგებლოდ? თანაბარუფლებიანები იყავით? ის ყოველთვის წინ იდგა, ძალიან წარმატებული და ცნობილი იყო.

- უნდა მდგარიყო! თავიდანვე ვიცოდი ეს. მას იმდენი კარგი თვისება აქვს, რომ ღმერთმა მისცეს ყველა ქალს.

წამყვანი I – გურანდა ყოველთვის ზენიტში იყო, გმირი იყო. ბევრი თაყვანისმცემელი ჰყავდა და მაინც შენ გაყენებდა მის გვერდით და ამიტომ სცემდი პატივს!.

წამყვანი III – თქვენ ხომ გქონდათ ნიჭი, შინაგანი ენერგია?! რატომ არ უნდა ყოფილიყავით თანაბარ პირობებში?

წამყვანი I – მაგაზე გვიპასუხა: ის ქალია და იმიტომო, უნდა დაუთმო პირველობაო.

ოთარი – ყველა ქმარმა უნდა დაუთმოს ცოლს! ან უნდა შეეგუო იმ აზრს, რომ არსებობ ამ ქალისთვის, მისი სიცოცხლის გასაგრძელებლად!

წამყვანი I – რამდენია, ვინც შესწირა თავის ნიჭი, რათა გზა მისცეს ცოლს?! არასოდეს გიჩხუბია, თვინიერს არ ჰგავხარ.

ოთარი – გურანდასთან? არასოდეს! მასთან სიტყვის შებრუნება შეუძლებელია. საერთოდ ტვინი იმისთვის გაქვს, რომ იფიქრო სულ იმაზე, რომ გული არ ატკინო და შენ გეტკინება თუ არა – ამას მნიშვნელობა არა აქვს. თუ ეს არ შეგიძლია, მაშინ ჩაალაგე ჩემოდანი და „ჩაო!“

წამყვანი II – უნდა შევეწიროთ ცოლებს?!

წამყვანი IV – დიდი მადლობა! ასეთი დამოძღვრა ბევრ ოჯახს შეინარჩუნებს!

წამყვანი II – მე მაინც მგონია, რომ ცოლ-ქმრობა ეს არ არის მსხვერპლშეწირვა, ადამიანს უნდა უყვარდე. მაგრამ რაც უფრო მეტს მოითმენ, - უფრო შეინარჩუნებ ოჯახს.

წამყვანი IV – დათმობა ორივე მხრიდან უნდა იყოს და ასეც არის.

წამყვანი I– გამოსავალს ცოლ-ქმარი თავად პოულობს.

წამყვანი IV- .. და ისიც ვიცი, თუ სად პოულობს! (იცინიან!)

მაყურებელი კაცი – პირველი ეტაპი არის მოთმინება. მერე – ინტუიციით უნდა მიხვდე კაცი – სად მოითმინო და სად – არა.

წამყვანი III – რაც დიდხანს არის პატივისცემა, - მით უკეთესი!

მაყურებელი კაცი – ოთარი იყო მართალი, რადგან მან თქვა: მიყვარდა, ვაღმერთებდი ამ ქალს, მინდოდა მის გვერდით ვყოფილიყავი მთელი ცხოვრება , ამიტომ ვიქცეოდი ასე, - ვითმენდი.

ჭამყვანი II- მოთმინება არ უნდა იყოს ჩაგვრა, მაშინ იქნები ბედნიერი.

მაყურებელი კაცი – ოჯახების დანგრევის ძირითადი მიზეზი ეკონომიკური გაჭირვებაა. როცა ქვეყანაში ტოტალური გაჭირვებაა, მაშინ ქმარი უნდა შეეხიდოს ცოლს.

წამყვანი I – ჩვენ მაინც საქართველო ვართ. კაცი უნდა იყოს დამთმობი. მდედრი ყოველთვის არის მესაკუთრე და „მე“.

მიუხედავად იმისა, რომ ქალი ვარ, - შემეცოდნენ მორჩილებისთვის და მოთმინებისთვის განწირული მამაკაცები და 1898 წლის ქართული ამბავი გამახსენდა, როცა ერთი მეცნიერი ქალი „დროებაში“ ამტკიცებდა: მამაკაცების გონებრივი შესაძლებლობები ძალიან ჩამორჩება ქალისასო. ამ ნაკლს იგი იმით ხსნიდა, რომ კაცები უფრო ადვილად და ხშირად აღიგზნებიან სექსუალურად და მთელი ტვინი ფალოსში მისდითო. ეს ბუნების ვეტოა, რომელსაც ვერავინ შეცვლის, ამიტომ მამაკაცები უმჯობესია სახლში იჯდნენ და კერას მოუარონ და მოთმინებით ელოდონ –როდის „გაიღებს მოწყალებას“ მათი ცოლი და საქვეყნო, საკაცობრიო საქმეებით დაღლილი, საკუთარ სხეულს შესთავაზებს ქმრის მოჭარბებულ სპერმას. სხვა ასპარეზის კაცისთვის მიცემა ისეთივე აზრი აქვს, როგორც – წყლის საცერით შეგროვებას.

განრისხებული ემანსიპაციის მომხრე კაცი რამოდენიმე სტატიას უძღვნის ამ შეურაცხმყოფელ, კაცთმოძულე მეცნიერს: ბოლომდე ამხელს ბიოლოგისტური არგუმენტების სისუსტეს იმ საუკუნეში, როცა განათლებულმა საზოგადოებებმა ადამიანის ჩამორჩენილობის უმთავრეს მიზეზად სოციალურ-ეკონომიკური მიზეზები აღიარეს და არა – მისი ანატომია.

“.. ნუთუ თანამედროვე ოჯახს ასაზრდოებს მარტო ოჯახის ინტერესები? ნუთუ კერასთან აღმოცენდა და გაიზარდა ან უკანასკნელ 30 წლის განმავლობაში ქართველი ერის თვითცნობიერება? ოჯახიდან გამოიტანეს მესამოცე წლების მოღვაწეებმა თავისი საკაცობრიო იდეალები? რატომ უნდა ასპეტაკოს ქართველმა კაცმა ზნეობა მარტო ოჯახში? თუ ზნეობა არის გამოხატულება საზოგადოებისა, ერის წევრთა შორის ურთიერთობისა, თუ კი ეს ურთიერთობა ცხოვრების ყველა კუთხეში არსებობს, მაშინ რატომ ყოველგან არ უნდა ჰქონდეს ქართველ კაცს ადგილი თავის ზნეობის ვარჯიშისა, გაძლიერების და გასპეტაკებისა? ვინ მოგცათ თქვენ ნება კაცის ზნეობას ფარგალი შემოავლოთ, მატრიარქატული ცხოვრების ჩარჩოებში ჩასვათ? ამას არ ამართლებს არც ჩვენი დღევანდელი ცხოვრება, არც ჩვენი ეროვნული ინტერესი, არც საზოგადო საკაცობრიო იდეალი. საზოგადოდ თქვენს მოძღვრებას სრულიად უარყოფს მთელი ისტორია. მაშ შორს, შორს ჩვენგან თქვენისთანა მოძღვარი!.“

დიახ, ამ თანასწორობის მომხრე მამაკაცმა გაბედა და დაუპირისპირდა „დედების“ წესრიგს, დასვა კითხვები და გამოუვალ ჩიხში მოიმწყვდია ვითომ გონებაგახსნილი ქალები, რომელთათვისაც თავიანთი უპირატესობა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.

ამ შეპასუხების შემდეგ, ასე უპრაგონოდ ვეღარ ბედავდნენ „ერის დედები“ მამაკაცებზე ქირქილს და მათ შესაძლებლობებზე ტრაქტატების წერას.

მაგრამ რა ხდება დღეს? ვინ დგას მამაკაცის უფლებების დაცვის სადარაჯოზე? თუ ასეთებია არიან, მაშინ რატომ არ იღებენ ხმას იმ მატრიარქატული სტერეოტიპების წინააღმდეგ, რომლებიც ნიაღვარივით მოჩქეფს ტელევიზიებიდან, ინტერნეტ ფორუმებიდან?
ვინ იქნება გამბედავი და იტყვის:

- შორს, შორს ჩვენგან თქვენისთანა მოძღვარი!.“

ან

- Hey, teacher! Leave the kids alone! All in all your just anouther brick in the wall!


ლელა გაფრინდაშვილი

5 comments:

  1. shtambechdavi iko :)

    msxlebi :D :D :D

    ReplyDelete
  2. Anonymous30/8/10 17:37

    დიდი ხანია ასეთი შთამბეჭდავი აღარაფერი წამიკითხავს.
    მომინდა რაც შეიძლება მეტმა ადამიანმა ნახოს :)

    ReplyDelete
  3. დასაწყისი რაც დავიწყე კარგია....მარა ექვსის რვა წუთი რომარის რა ვუყოთ ეხლა ამას? :)

    ხო არ გამოგვეძინა და მერე გავაგრძელებდით :)

    ReplyDelete
  4. გამარჯობა, შენ ტირი, რომ შენი ცოლი დატოვა შენ და სხვა კაცის შვილები, შენ აღარ უნდა ტირილი, რადგან მე იმავე მდგომარეობაში ვიყავი, სანამ დრიგბინოვის შესახებ გავიგე, როგორ დაეხმარა ამდენი ადამიანი მათ ურთიერთობაში დღეს თამამად შემიძლია გირჩიოთ დრიბბინოვია ყველას, ვისაც დახმარება სჭირდება. მან არ შემიძლია, მე ასევე მჯერა, რომ მასაც ვერ შეძლებთ. ის სინამდვილეში არის სასწაული. ძალიან ბევრ რამეს ვცდილობდი, რომ ჩემი მეუღლე უკან გამეხედა. დრიბბინოვია ერთადერთი ჯადოსნური მსახიობი იყო, რომელიც მეხმარებოდა, ნამდვილად ეს არის კეთილდღეობის ბეჭედი, სადაც შეგიძლიათ მიიღოთ თქვენი ყოფილი შეყვარებული მხოლოდ 24 საათის განმავლობაში. დრიგბინოვიამ ჩემი სახელით სასიყვარულო შელოცვა დაწერა და ჩემი მეუღლე მთლიანად შეიცვალა, მან უკეთეს ქალად აქცია და თავი დაშორდა ყველა მის საიდუმლო მოყვარულს. ბედნიერი ვარ, რომ ერთიანი ოჯახი მყავს, დრიგბინოვიას ძალისხმევის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა. ჩემი მეუღლე უკან დაბრუნებულია მთელი სიყვარულით და გულწრფელობით. დაუკავშირდით დრიგბინოვიას ურთიერთობის ან ჯანმრთელობის პრობლემისათვის, მის ელ.ფოსტაზე გამოგვიგზავნეთ ელექტრონულ ფოსტაზე [doctorigbinovia93@gmail.com] ან მის whatsapp კონტაქტზე: +2348144480786

    ReplyDelete